istniały tylko dwie potęgi: Rzym i Kartagina. Rzym pozytywnie ustosunkował się do prośby o wsparcie nadesłaną przez grupę kampańskich najemników Mamertynów, którzy zajęli Messanę. Kiedy Rzymianie pod wodzą Appiusza Klaudiusza Kaudeksa dotarli do Messany napotkali na oblegające ją połączone siły Kartagińczyków i Syrakuzańczyków. Ci ostatni szybko zawarli sojusz z Rzymem. Kartagina zdecydowała się na wojnę. Rozpoczęła się I wojna punicka. Pierwsza wojna punicka zakończyła się zajęciem Sycylii
ale od 342 p. zawężono je w taki sposób, że co roku jeden z konsulatów musiał być sprawowany przez plebejusza. Dopiero w 172 wybrano po raz pierwszy dwóch konsulów z rodzin plebejskich. W ciągu następnych kilkudziesięciu lat, Rzymianie zajęli się podbijaniem Italii. Kolejne ludy i państwa były podbijane. Rzymianie konfiskowali znaczną część ziemi pokonanych przeciwników i tworzyli na tym terenie kolonie wojskowe. Jednocześnie zawierali sojusze wojskowe z pokonanymi wrogami, dla których jedyną
Kultury odsłonięty został drugi co do wielkości w Europie zegar, jego cztery tarcze mają średnice po 6 metrów. Jest to zarazem najwyżej położony zegar wieżowy na świecie. UWAGA! Prawa do wszystkich zdjęć znajdujących się na stronie Pałacu Kultury i Nauki zastrzeżone. Wszelkie Państwa komentarze dotyczące naszej strony internetowej będą mile widziane. Zostaną wzięte pod uwagę przy dalszej rozbudowie strony. Manchester United został założony w 1878 roku, jednak pod inną nazwą, a mianowicie
konsulatu skrajnie utrudniały przejęcie władzy przez jednostkę. Usankcjonowano również istnienie ciała doradczego przy konsulach, czyli senatu. W jego skład wchodzili naczelnicy najważniejszych rodów, które w społeczeństwie rzymskim odgrywały kluczową rolę. Sukcesy w wojnach z Ekwami i Wolskami skłoniły Rzym do uderzenia na północ. Zdobyto Fideny – miasto, przy którym znajdowała się główna obok Rzymu przeprawa przez Tyber. Podbój ten stanowił jednak tylko wstęp do zwycięskiej wojny z
zwycięsko wyszedł Sulla, który przeprowadził szeroko zakrojoną reformę ustroju. Po krótkich samodzielnych rządach złożył władzę i wycofał się z życia publicznego. Wkrótce potem zmarł naturalną śmiercią. Druga z wojen domowych toczyła się pomiędzy Pompejuszem a Cezarem. Pompejusz poniósł klęskę pod Farsalos w 48 roku p. i wydawało się, że Cezar stanie się jedynowładcą. W
o imieniu John Henry Davies, który uratował klub. Davies był właścicielem miejscowego browaru, postanowił zainwestować trochę pieniędzy w drużynę. Na początku zmieniono nazwę z Newton Heath na Manchester United. Proponowano również inne nazwy, takie jak Manchester Central i Manchester Celtic. Ostatecznie Manchester United powstał 26 września 1902 roku. Ważnym wydarzeniem było przybycie Ernesta Mangnalla, który został we wrześniu 1903 roku sekretarzem drużyny, lecz nie tylko, ponieważ jego
do finału tych rozgrywek. Na stadionie Wembley zmierzyła się z drużyną Benfici Lizbona. W regulaminowym czasie był wynik 1:1, ale później drużyna MU pokazała charakter i wygrała w dogrywce aż 4:1. Tym samym United stała się pierwszą Angielską drużyną, która sięgnęła po Puchar Europy. Lata 60 były okresem wspaniałej gry ManUtd, której nikt na pewno nie zapomni. 1986 roku drużynę przejął Szkot Alex Ferguson. Ferguson całkowicie poświęcił się drużynie. Pierwszym tytułem na arenie europejskiej
która toczyła krwawe walki w Hiszpanii. Armia Rzymu była armią obywatelską, każdy mężczyzna zdolny do noszenia broni miał obowiązek w niej służyć. legiony rzymskie stacjonowały w znacznej odległości od swojej stolicy i żołnierze przez wiele lat nie mogli wrócić do domu. Kiedy udało się żołnierzowi uzyskać zwolnienie z armii, nie otrzymywał żadnej odprawy. Dysponował tylko oszczędnościami z łupów. W tym samym czasie arystokracja bogaciła się coraz bardziej. Wodzowie mieli ogromny udział w
nie udało się przeprowadzić żadnych reform w tym zakresie. Po śmierci Tyberiusza jego dzieło próbował kontynuować Gajusz. Jednak pomimo przejściowych sukcesów także i te próby zakończyły się niepowodzeniem, a on sam został zamordowany. Problem uposażenia weteranów kończących służbę w armii rzymskiej stał się nieustającym zarzewiem konfliktu i w ostatecznym rozrachunku był jedną z najważniejszych przyczyn upadku Republiki. Żołnierze, nie dysponując żadnymi gwarancjami ze strony państwa, mogli